κουλούρικουλούρικουλούρι

Σε μια εξομολόγηση είπες ότι αγάπησες- ξανά- την πόλη σου μέσα από τα δικά μου μάτια.
Και πόσο μετανιώνω. Γιατί τώρα δεν θες να την αφήσεις και να έρθεις στη δική μου για να μείνεις.

Victoria μεταμεσονύχτια

Όλη η ταινία ένα πλάνο ένεση δόσης ισχυρού ναρκωτικού.

Από την πιο ψηλή κορφή του κόσμου βαίνουμε στο φριχτότερο πάτο του.

Όλη η ταινία νευρικότητα, το 'να τσιγάρο δίπλα στ' άλλο.

Όλη η ταινία συρρικνωμένη σ ένα βαλς: Mephisto

Συγγνώμη όταν σου ζητούν μάθε πως πρέπει να τη δέχεσαι. Μη χάνεις τον καιρό εις διερώτησιν. Κι αν δε γνωρίζεις το γιατί, το ξέρει εκείνος που-με πίκρα;- την ξεστόμισε.

Ακόμη δεν κατέληξα τι 'ναι χειρότερο απ' τα δυο: να βλέπεις σ' όνειρο τον έρωτά σου να πεθαίνει ή να ξυπνάς γνωρίζοντας πως πέθανε ένας Έρωτας;

Είπες θα πάγω σ' άλλη θάλασσα-
το Αιγαίο πόσο γαλήνια
πλέει τα πτώματα

Τελευταίο τσιγάρο

Τα μπαρ είναι οι μόνες νησίδες ελευθερίας που καταφέραμε να στήσουμε.

Medianeras

Η τηλεόραση που αναβοσβήνει μες στο απέναντι διαμέρισμα είναι μια ένδειξη ότι ίσως και να- μην - υπάρχει ζωή μέσα σ' αυτούς τους κύβους του στενάχωρους. 

Με το βλέμμα στραμμένο στο κάστρο (μαζί το είδαμε πρώτη φορά), ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι της Σαμοθράκης, έμαθα να τ' αγαπώ εξίσου και τα δύο.

<< Εποχή του χρόνου για να μην κάνουμε καθόλου δουλειά δεν υπάρχει εν γένει, δεν επιτρέπεται να υπάρχει>>

είπε κάποιος και την επομένη ξύπνησε παράσιτο

Περιμένοντας κάτω απ' την Καμάρα ένα ραντεβού- που δεν ήρθε ποτέ- αναρωτιόμουν πόσοι να 'χουν συναντηθεί κάτω απ' την αψίδα αυτή του Γαλερίου. Πόσοι να έτυχε ν' αγαπηθούν, πόσοι ν' αντάμωσαν στερνή φορά

Ricercar- τ' όνομα έργων του Gabrieli που σημαίνει αναζήτηση.
Και δεν έχω ακούσει πιο ταιριαστό τίτλο για έργο είναι η αλήθεια.

07.02.2015

Κάθε φορά που ο βιρτουόζος τσελίστας κοιτούσε προς το κοινό όλοι καμάρωναν την επικοινωνία. Κανείς ωστόσο δεν κατάλαβε πως δεν τους έβλεπε, γιατί ήταν η σκιά του που αυτοσχεδίαζε πάνω στον Bocherrini. Ο ίδιος δεν βρισκόταν εκείνο το βράδυ στην αίθουσα της συναυλίας. Το σώμα και η ψυχή του πια δεν βάσταγαν-

είχαν γίνει ένα με το τσέλο.

Όταν μετά από χρόνια μας ρωτήσουν τι κάναμε εμείς για τους αγώνες 

που κοιτούσαμε μέσα απ' τις αφίσες 

και στρέφαμε το βλέμμα σ' εκείνες με τα live και τα party

ψάξε μια όμορφη δικαιολογία να τους πούμε

- και φρόντισε να γίνει πιστευτή

Η εκκλησία και ο στρατός έχουν χωρίσει τον κόσμο στα δυο και δεν υπάρχει χώρος, γη για εμάς.

Βγάλε τα ακουστικά
άκου τους ήχους του δρόμου
πώς σβήνουν
Δεν θα τους ξανακούσεις
έπαψαν πια να επιβάλλονται

η εξοικείωση με τις απώλειες είναι σημάδι ενηλικίωσης. 

Δεν ξέρω πόσο αντέχει ένας άνθρωπος να ζει χωρίς να ερωτεύεται.
Δεν ξέρω κατά πόσο ζει όσο δεν ερωτεύεται.
Έχω ξεχάσει ή ίσως δεν έμαθα ποτέ πώς να ερωτεύομαι. Την τέχνη, τους ανθρώπους, τη ζωή. Και είναι μία ατέρμονη εναλλαγή μέρας και νύχτας η ζωής χωρίς τον έρωτα.
Θα είναι πράγματι μεγάλη η διαφορά όταν θα ζούμε ερωτευόμενοι.
Ο πόνος ίσως να είναι πιο ευχάριστα ανυπόφορος.  

Όταν τα φώτα αναβοσβήνουν με ταχύτητα πάνω στους νέους που λικνίζονται στο άκουσμα της μουσικής, κάθε τους κίνηση αιχμαλωτίζεται σαν μέσα σε καρέ. Κι εγώ μένω να χαζεύω και να κοιτώ υπνωτισμένη, γιατί ξεχνώ για μια στιγμή πως είμαι εκτεθειμένη και σαν τους άλλους θεατή.