Ίσως το πιο όμορφο σημείο της πόλης να είναι αυτή ακριβώς η γωνία στην προκυμαία της παραλίας, όπου η άσφαλτος και η θάλασσα συναντιούνται και σμίγουν παντοτινά.

захвалити

Τριγυρνώντας στο Βελιγράδι, το βλέμμα δύσκολα αποφεύγει- κι ας το θέλει- να αντικρύσει τα παρελθόντα σημάδια του πολέμου. Τα κτίρια που κείτονται εδώ βομβαρδισμένα (να είναι άραγε επίτηδες έτσι αφημένα;) τα αποκαλούν οι Σέρβοι μνησιπήμωνα πόνο.
Ο Αλεξάντερ μάς είπε ότι για να είναι ακόμη ζωντανός θα πρέπει να έχει άγιο. Σε βραδινό βομβαρδισμό έχασε τον καλύτερό του φίλο, καθώς σ εκείνον έπεσε ο κλήρος να πάει στο αμάξι να φέρει τις νότες να τραγουδήσουν. Μια μέρα πριν τη συναυλία, ακολούθησε βομβαρδισμός ένα τέταρτο αφού είχε τελειώσει η πρόβα με την χορωδία. Δεν απορώ πλέον καθόλου με την απόλυτη άρνησή του να μάθει αγγλικά. 

Albert, mon amour

Το λάθος

Ψάχνουμε στο φως να βρούμε ό,τι χάσαμε στο σκοτάδι.

Αμαλίας 71

Όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο. Κλείνει- και- η πειραματική σκηνή της τέχνης. Πραγματικά, δεν νομίζω ότι μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς το αγαπημένο μου Αμαλία. 

Θα μου πεις, εδώ υπάρχουν άνθρωποι που συνεχίζουν- το πώς είναι ένα άλλο θέμα- να ζουν χωρίς τη δουλειά τους. 

Comptine d' un ete

Καλοκαίρι. Στην Χαλκιδική. 30 βαθμοί υπό την σκιά. και τα τζιτζίκια ζεσταίνονται και δεν σταματούν- να κάνουν τζι τζι.


Φωτογραφίες του καλοκαιριού που ξέμειναν στην οθόνη του υπολογιστή  και δεν θέλησα να κρύψω μέσα σε φακέλους.




Οι μέρες το καλοκαίρι είναι τρελές. Έχου κάτι το απέραντο γαλάζιο.

τα αγαπημένα χρώματα της ημέρας

Happiness is real only when shared.

La Belle de jour




















Βάδισα- για ακόμη μια φορά- στη στενή λωρίδα γης που συνδέει το νησί με τον υπόλοιπο κόσμο.






Είναι 10 Σεπτεμβρίου. Στην Θεσσαλονίκη. Σε δύο μέρες ξυπνώ στις 7 και πάω σχολείο. Καλή φάση. 


Τζιτζίκια πάντως δεν έχει. 

A bout de souffle

Patricia Franchini: I don't know if I'm unhappy because I'm not free, or if I'm not free because I'm unhappy. 

Patrichia Franchini: Sleeping is sad. We have to separate. They say ''sleep together'' but it's not true. 

Michel Poiccard: How old are you?
Patrichia Franchini: A hundred.
Michel Poiccard: You don't look it.