Αμαλίας 71

Όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο. Κλείνει- και- η πειραματική σκηνή της τέχνης. Πραγματικά, δεν νομίζω ότι μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς το αγαπημένο μου Αμαλία. 

Θα μου πεις, εδώ υπάρχουν άνθρωποι που συνεχίζουν- το πώς είναι ένα άλλο θέμα- να ζουν χωρίς τη δουλειά τους. 

Comptine d' un ete

Καλοκαίρι. Στην Χαλκιδική. 30 βαθμοί υπό την σκιά. και τα τζιτζίκια ζεσταίνονται και δεν σταματούν- να κάνουν τζι τζι.


Φωτογραφίες του καλοκαιριού που ξέμειναν στην οθόνη του υπολογιστή  και δεν θέλησα να κρύψω μέσα σε φακέλους.




Οι μέρες το καλοκαίρι είναι τρελές. Έχου κάτι το απέραντο γαλάζιο.

τα αγαπημένα χρώματα της ημέρας

Happiness is real only when shared.

La Belle de jour




















Βάδισα- για ακόμη μια φορά- στη στενή λωρίδα γης που συνδέει το νησί με τον υπόλοιπο κόσμο.






Είναι 10 Σεπτεμβρίου. Στην Θεσσαλονίκη. Σε δύο μέρες ξυπνώ στις 7 και πάω σχολείο. Καλή φάση. 


Τζιτζίκια πάντως δεν έχει. 

A bout de souffle

Patricia Franchini: I don't know if I'm unhappy because I'm not free, or if I'm not free because I'm unhappy. 

Patrichia Franchini: Sleeping is sad. We have to separate. They say ''sleep together'' but it's not true. 

Michel Poiccard: How old are you?
Patrichia Franchini: A hundred.
Michel Poiccard: You don't look it.

Μες στο μυαλό μου είσαι

LOW BAP LOW BAP LOW BAP LOW BAP LOW BAP LOW BAP LOW BAP LOW BAP LOW BAP LOW BAP LOW BAP LOW BAP LOW BAP LOW BAP LOW BAP

Αυτό, τίποτα άλλο.

Εσύ ο καθρέφτης που μέσα βλέπω εμένα

Mondscheinsonate

Τα τελευταία βράδια με νανουρίζει πριν κοιμηθώ.

ανάσα ωκεανού

Γιούχουουουου

Σήμερα ήρθαν επίσκεψη πέντε μικρά (έξι μαζί με την αδερφή μου που τα υποδέχτηκε όλο χαρά).
Αφού τα κορίτσια φόρεσαν τα κολιέ μου (ακόμα προσπαθώ να τα ξεμπλέξω), πρόσθεσαν λίγο από το καλό μου κραγιόν (ναι, είναι- ήταν- Chanel) στα μάγουλά τους, εγκαταστάθηκαν στο δωμάτιό μου (υποστήριξαν ότι είναι ''το πιο ωραίο δωμάτιο'' ), χόρεψαν στο ρυθμό του Las Divinas (Patty σ αγαπώ), αφόυ ένας μπόμπιρας- με καλή τακτική, όπως επανέλαβε ο ίδιος σαράντα δύο φορές- με νίκησε στο σκάκι (ρουά ματ και γω δεν πήρα χαμπάρι), αφού άρχισαν να τσιρίζουν (ασταμάτητα όμως), μετά έφυγαν.

Ακόμα πιστεύω- ακράδαντα- ότι τα παιδιά είναι ευτυχία.